DÜHAN SURESİ (Resmi Mushaf : 44 / İniş Sırası : 64)

DÜHAN SURESİ (Resmi Mushaf : 44 / İniş Sırası : 64) Meali

Rahman ve Rahim Allah’ın adıyla…

1. Ha, Mim.

2. O ayan-beyan gösteren Kitap’a yemin olsun ki,

3. Biz onu kutlu / bereketli bir gecede indirdik. Hiç kuşkusuz, biz uyarıcılarız.

4. Hikmetlerle dolu her iş ve oluş o gecede ayırt edilir,

5. Katımızdan bir emir olarak. Hiç kuşkusuz biz, resuller göndeririz,

6. Senin Rabbinden bir rahmet olarak. Hiç kuşkusuz O, gereğince duyan, gereğince bilendir.

7. Göklerin, yerin ve bunlar arasındakilerin Rabbidir O, eğer görürcesine biliyor iseniz.

8. Tanrı yoktur O’ndan başka. Diriltir ve öldürür. Sizin de Rabbinizdir O, önceki atalarınızın da Rabbidir.

9. İş onların sandığı gibi değil. Bir kuşku içinde oynayıp oyalanmaktadırlar.

10. Artık sen göğün açıkça izlenen bir duman getireceği günü gözle.

11. İnsanları kuşatıp sarar. İnletici bir azaptır bu.

12. “Ey Rabbimiz, kaldır bizden bu azabı. Biz gerçekten müminleriz.”

13. Nerede onlarda öğüt almak? Andolsun, delillerle açıklayan bir resul gelmişti onlara.

14. Ama ondan yüz çevirdiler ve şöyle dediler: “Eğitilmiş bir mecnun!”

15. Biz azabı biraz kaldırırız; siz eski halinize tekrar dönersiniz.

16. O gün en büyük vuruşla vururuz biz. Şu bir gerçek ki, intikam da alırız biz.

17. Kudretimize yemin olsun ki, onlardan önce Firavun’un kavmini de ince bir imtihana çektik de, asil ve onurlu bir resul geldi onlara.

18. Şöyle sesleniyordu: “Ey Allah’ın kulları, bana gelin! Çünkü ben sizin için güvenilir bir resulüm.”

19. “Allah’a karşı ululuk taslamayın. Ben size apaçık bir kanıt getirmekteyim.”

20. “Ben, beni taşlamanızdan Rabbim ve Rabbinize sığındım.”

21. “Bana inanmadınızsa bari benden uzak durun.”

22. Sonra Rabbine, “bunlar günah işleyen bir topluluktur” diye yakardı.

23. Bunun üzerine, Allah buyurdu: “O halde kullarımı geceleyin yola çıkar, çünkü takip edileceksiniz.”

24. “Denizi açık bırak, çünkü onlar, boğulmaya mahkum edilmiş bir ordudur.”

25. Geriye nice bahçeler, nice pınarlar bıraktılar.

26. Nice ekinler, nice seçkin makamlar.

27. İçinde zevk sürdükleri nice nimetler.

28. İşte böyle! Onlara başka bir toplumu mirasçı kıldık.

29. Ne gök ağladı onlar için ne yer. Yüzlerine bakılmadı bile!

30. Andolsun, İsrailoğullarını, rezil edici bir azaptan kurtardık.

31. Firavun’dan kurtardık. Firavun, haddi aşanların büyüklük taslayanlarından biriydi.

32. Yemin olsun, biz onları bir ilim sayesinde alemlere üstün kılmıştık.

33. Onlara, içinde açık bir imtihan bulunan ayetler vermiştik.

34. Şimdi, şunlar tutmuş diyorlar ki:

35. “İlk ölümümüzden başkası yok. Biz diriltilecek falan değiliz.”

36. “Eğer doğru sözlülerseniz, atalarımızı geri getirin.”

37. Onlar mı hayırlı yoksa Tübba’ halkıyla onlardan önce gelenler mi? Onları helak ettik; çünkü onlar, günaha batmış insanlardı.

38. Biz gökleri, yeri ve bunlar arasındakileri eğlenmek için yaratmadık.

39. İkisini de, sadece gerçeği göstermek üzere yarattık. Ama onların çokları bilmiyorlar.

40. Hiç kuşkusuz, ayrım günü hepsinin buluşma zamanıdır / buluşma yeridir.

41. Bir gündür o ki, dostun dosta yararı olmaz. Onlara yardım da edilmez.

42. Allah’ın rahmet ettiği kimse müstesna. Allah Aziz’dir, Rahim’dir.

43. Şu bir gerçek ki zakkum ağacı,

44. Günahkarların yemeğidir.

45. Erimiş maden misali, karınlarda kaynar.

46. Sıcak suyun kaynaması gibi…

47. “Tutun onu, cehennemin tam ortasına götürün.”

48. “Sonra başının üstüne, kaynar su azabından dökün.”

49. “Tat bakalım! Hani sen onurluydun, seçkindin.”

50. “İşte budur o kuşkulanıp durduğunuz şey.”

51. Korunup sakınanlar, güvenli bir makamdadır;

52. Bahçelerde, pınar başlarında.

53. İnce ipekten, parlak atlastan giymiş olarak, karşılıklı oturmaktadırlar.

54. İşte böyle! Onları iri gözlü hurilerle de eşleştirmişizdir.

55. Orada, güvenli bir biçimde her türlü meyvayı isterler.

56. Orada, ilk ölüm dışında ölüm tatmazlar. Allah onları cehennem azabından korumuştur.

57. Rablerinden bir lütuf olarak böyledir. İşte budur o büyük başarı.

58. Biz o Kur’an’ı senin dilinle / senin diline kolaylaştırdık ki, düşünüp öğüt alabilsinler.

59. Artık, beklemeye geç. Çünkü onlar da beklemekteler.